Czternaście dni — tyle czasu daje Dyrektywa 2011/83/UE każdemu, kto podpisał umowę na odległość przez internet, w tym zwykłą subskrypcję. Bez podawania powodu. Licznik startuje w dniu zawarcia umowy, nie od pierwszego logowania. A jeśli sprzedawca zapomni poinformować o tym prawie, okno nie zamyka się po dwóch tygodniach — wydłuża się nawet o 12 miesięcy.
Najważniejsze w skrócie
W UE i Wielkiej Brytanii masz 14-dniowe prawo do odstąpienia od umowy o subskrypcję zawartej online, bez podawania przyczyny — to prawo, nie obietnica marketingowa. Od 19 czerwca 2026 roku dojdzie do tego widoczny przycisk odstąpienia, dostępny przez cały ten okres. Próby nazwania subskrypcji „treścią cyfrową", żeby to prawo wygasić już przy rejestracji, Trybunał Sprawiedliwości UE uznał za bezprawne w przypadku usług streamingowych. W USA takiego jednego, ogólnokrajowego prawa po prostu nie ma.
Prawo, którego nie da się łatwo obejść
Firmy próbowały obejść 14 dni, nazywając subskrypcję „treścią cyfrową" zamiast „usługą cyfrową" — treść można zrzec się prawa do odstąpienia już przy zapisie, usługę nie. W lipcu 2026 roku TSUE (sprawa C-234/25) zamknął tę drogę przynajmniej dla jednego typu produktu: subskrypcja streamingowa Sky Austria, która dopasowuje się do zachowania konkretnego użytkownika i proponuje spersonalizowane rekomendacje, została uznana za usługę — więc 14-dniowego prawa nie można się zrzec nawet za zgodą wyrażoną przy zakupie. Sky Austria argumentowało, że inaczej konsumenci będą korzystać z serwisu niemal dwa tygodnie za darmo i odstępować od umowy tuż przed pierwszą płatnością. Trybunał tego argumentu nie przyjął.
Od 19 czerwca 2026 roku do tego podstawowego prawa dołącza kolejna warstwa: Dyrektywa (UE) 2023/2673 wymaga od sprzedawców online jasno oznaczonego przycisku odstąpienia, dostępnego przez cały 14-dniowy okres i wysyłającego automatyczne potwierdzenie bez zwłoki. Zasada jest prosta: odstąpienie nie może być trudniejsze niż zapis. To wąska reguła — obejmuje tylko ten pierwszy 14-dniowy okres po zawarciu umowy, nie subskrypcje, z których korzystasz już miesiącami.
Wielka Brytania działa wciąż na własnych, starszych przepisach z 2013 roku (te same 14 dni, ta sama dyrektywa unijna wdrożona jeszcze przed Brexitem) — sprzedawca musi zwrócić pieniądze w ciągu 14 dni od odstąpienia. Ostrzejsze brytyjskie prawo dotyczące subskrypcji (DMCCA, część 4), z dwoma oddzielnymi okresami na ochłonięcie i odstąpieniem „jedną wiadomością", jest już napisane, ale wciąż nie wszedł w życie — rząd przesunął datę wdrożenia na styczeń 2027 roku.
USA: gdzie takiego prawa po prostu nie ma
W Stanach Zjednoczonych sytuacja wygląda inaczej — jednego federalnego przepisu nie ma. 8 lipca 2025 roku sąd apelacyjny ósmego okręgu uchylił federalną regułę FTC „Click to Cancel" sześć dni przed terminem jej wdrożenia — nie dlatego, że sędziowie uznali zagmatwane ścieżki odwoływania subskrypcji za w porządku, ale z powodu błędu proceduralnego: FTC nie przeprowadziła obowiązkowej analizy kosztów i korzyści dla przepisu o skutkach powyżej 100 milionów dolarów rocznie. Nadal działa jednak starsze prawo ROSCA — właśnie na jego podstawie FTC w wrześniu 2025 roku wynegocjowała z Amazonem ugodę na 2,5 miliarda dolarów za nieczyste praktyki zapisu i wypisywania z Prime, z odszkodowaniem dla około 35 milionów użytkowników (FTC). Równolegle koalicja 22 stanów i Dystryktu Kolumbii pozwała Ubera w sprawie Uber One — w pozwie opisano ścieżkę wypisania wymagającą nawet 23 ekranów i co najmniej 32 czynności, zanim zgłoszenie trafiało do żywego człowieka. Nie uważam tych 23 ekranów za przypadek w projekcie — to lejek budowany ekran po ekranie przez ludzi, których premia zależała od tego, żeby wskaźnik odejść nie rósł.
To nie przypadek, a ilustracja różnicy podejść: w USA ochrona użytkownika zależy od tego, w jakim stanie mieszka — Kalifornia wymaga, by anulowanie było możliwe „wyłącznie online, w każdej chwili", bez dodatkowych kroków spowalniających proces; Minnesota czy Nowy Jork mają własne, odrębne przepisy z różnymi terminami wejścia w życie. W UE i Wielkiej Brytanii podstawowe prawo nie zależy od stanu czy prowincji — jest takie samo dla każdego.
Zanim podpiszesz umowę, warto przeczytać dokładnie ten punkt, który opisuje warunki rezygnacji — temu poświęcony jest osobny tekst o klauzulach w regulaminach subskrypcji, na których najczęściej się traci.
Jeśli termin na odstąpienie już minął, a pieniądze wciąż są ściągane, kolejnym krokiem nie jest sąd, a bank. Obciążenie zwrotne (chargeback) działa szybciej niż jakiekolwiek postępowanie regulacyjne — kluczowe jest zachowanie dowodu wysłanej rezygnacji: zrzut ekranu, maila, formularza odstąpienia, jeśli dotyczy przycisku z 2026 roku. Różnicę między chargebackiem a prostym zwrotem rozkłada artykuł o chargebacku kontra zwrot pieniędzy.
Wolałbym po prostu nie musieć z tego prawa korzystać. Subnesio go nie zastąpi — ale jeśli widzisz datę płatności dwa tygodnie wcześniej, a nie dopiero na wyciągu z konta, rzadziej musisz je przywoływać. Cennik jest na stronie Subnesio.
Prawo jest po twojej stronie — jeśli w ogóle dociera do firmy, która cię ignoruje.
